18 Şubat 2020 Salı

Evde Oyun Kumu Yapımı

Kış ayında çok fazla dışarıya cıkamıyoruz evde aynı oyuncaklar alan dar çocuklar çok sıkılıyorlar.
ev etkinlikleri kurtarıcımız oluyor oyuncaktan daha çok ilgi çekiyor saatlerce oynuyorlar.
Etraf batıyor yer gök her yer kum oluyor sabrınız varsa yapın derim yoksa cinnet geçirmesi an meselesi:)
Ben tüm malzemeleri hazırlayıp Çınar paşama veriyorum dökme karıştırma homejen bir hale getirme onun isi.
Çok fazla oyun kumu var ay kumu beyaz kum bizim yaptığımız pütürlü oyun kumu

 MALZEME İÇİN NELER GEREKLİ
1-2 SU BARDAĞI KAHVERENĞİ ŞEKER (evde yoktu ben normal toz şeker kullandım)
2-1 SU BARDAĞI MISIR UNU
3- 1 SU BARDAĞI MISIR NİŞASTASI
4- YARIM SU BARDAĞI SIVI YAĞ
5- ESMER ŞEKER OLMADIĞI İÇİN RENK VERSİN DİYE TARÇIN EKLEDİM.



İzmir ve BİZ

Günün birinde çocukluğumun ,gençliğimin geçtiği gelin olup çıktığım evden post yazacağım aklıma gelmezdi.
Arka arkaya yaşadığımız olaylar zincirinde yorgun düşmüştük artık.Biz çabaladıkça debelendikçe farklı bir sorunla karşılaşıyorduk.Sorunlar bizi yıldırmıyordu. Alıştığım sevdiğim şehir canımdan çok sevdiğim kızkardeşlerim ve manevi Analarım maddi,.manevi destekleri.
Kısa özetliyorum ama ,tavan yapan sinirler ,altüst olan moraller bıçağın kemiğe dayandığı noktada İzmir'e taşındık..
İtiraf etmeliyim ki!..kızlarla canımız çıkıncaya kadar ağladık ve şunu da çok iyi biliyorum nereye gidersem gideyim böyle bir dostluk böyle bir bağ asla bulamayacağım.Çıkarsız dedikodusuz hasetlik fesatlık olmadan  iyi günde hep yanımda, kötü günümde çağrılmadan gelenler..


Ayağımın tozuyla bin bir derdin içinde buldum kendimi miras ve nereye dokunsam elimde kalan bir ev ceee ben geliyorum diye bize süpriz yapan hiç beklemediğimiz bir ufaklık.
Evet hiç beklemiyorduk tam bu hengamenin ortasında olacak iş değil di.
oturup saatlerce ağladım  hiç hazır değildim maddi ve manevi olarak..Ramazan ayına denk gelmesi de cabası o kadar çaresiz ve tükenmiş hissediyordum ki kendimi..

Sanki yokmuş gibi davransam da hamileydim ve artık tekmelerini hareketlerini hissetmeye başlamıştım ama hala tıpkı eve alışamadığım gibi ona da alışamamıştım.

Uzun bir süre sabahları uyandığımda kendimi Antalya da evimde sanıyordum.
Çınar anne burası bizim evimiz mi başka evimiz var mı diye sorular soruyor anlamaya anlamlandırmaya çalışıyordu çocuk aklı ile .
Sıkıntılı riskli ve cok zor bir hamilelik sürecinin ardından uzun müddet hastanede oğlumdan ayrı kalmak oldukca yıpratmıştı beni.

Eve geldiğimizde wc ye bile gitsem aklı çıkıyordu sanki anne gitme diye :(
eve geldik diye çok sevinçli ve mutluyduk ama ,mutluluğumuz uzun sürmedi.
12 günlükken tuttuk hastanenin yolunu sonrası hiç bitmedi çorap söküğü gibi
UZUN ara vermenin sebebi bu minik yaramaz oldu çok çektik elinden çok :)
Artık büyüdü ufak tefek sıkıntılarımız var inşallah en kısa zamanda oda çözülür.
Sanırım Döndüm ve buralardayım bir ses vereyim dedim..


Bumerang - Yazarkafe