22 Haziran 2009 Pazartesi

BÖYLEMİ OLMALI!..YAZIK YAZIK ÇOOK YAZIK

bugün babalar günü!... ben anneler ve babalar gününün tarihlerini unuttum babamı lise 1 dönemlerinde kaybettim.ama yokluğunu fazla histtetmedim anlayamadım çocuk yaşlarda annem sarıp sarmalamış hissetttirmemişti. ne zaman ki annemi kaybettim dünyamın rotası degişti..
gerçek yüzler göründü maskeler düştü..
etrafıma bakıyorum ,dinliyorum çogu zamanda şahit oluyorum gördüklerim dinlediklerim beni dehşete düşürüyor.
kimse kimsenin halini hatırını sormuyor bir selamı esirgeyecek hale gelmişiz..
eskiye ait izler arıyorum bulamıyorum buda üzüyor beni...
insanları anlamaya çalışıyorum hayat kavgasında ekmek derdinin peşinde
 ama arada yitip giden sevgi. sevgi yok olmakta kalpler katılaşmış merhamet yok..
 gençlige bakıyorum aşklar o kadar ucuzlamış ki!..hep çıkar döngüsü içersinde...
evladın ana'ya baba'ya bırakın sevgiyi saygısı bile yok.
kardeşin kardeşe ettigi zulmü düşman yapmaz misali..
3 kardeşiz biz bir ablam birde abim her ne kadar abi denirse..
bizim bizden başka kimimiz var? sarıp sarmalayacak destek olacak..
tamam biliyorum allah kardeşi kardeş yaratmış ama rızkını kesesini ayrı yaratmış!..
biz maddi destek istemiyoruz ki!.. bir telefon açmak nasılsın bir sıkıntı bir problem varmı bacım bir ihtiyacın varmı demek bu kadar mı zor bu kadar mı?
gurbetlik zor insan o telefonu bile bekliyor inanın.
.ben abime o kadar fedakarlık yapmama rağmen onun yaptıkları yaktı canımı içimi acıttı.
karısı terk edip gitti.biri 9 aylık biri 3 yaşında 2 çocuğa ben baktım 4 yıl.anne olmadan alt bezlemeyi öğrendim.hastalandılar başlarında sabahladım.hastane köşelerinde uyukladım.okul hayatımı askıya aldım.evlilik hayellerimi erteledim.çocuklar rezil rüsva olmasın diye.annem kalp hastasıydı benim.bu duruma çok üzülmüş iyice elden ayaktan düşmüştü.annem hastanede kucağımda çocuklar hastane köşelerinde ne rezillikler çektim.çocukları kimseye bırakamadım.şimdi ise çocukların sesini bile duyamıyorum:(( onlar beni ben onları çok özlüyorum.
cam kırıkları doldu her seferinde düşündükçe hatırladıkça dahada çok acıtıyor içimi..
avazım çıktıgı kadar bağırsam çıglık atsam cam kırıkları terk edermi beni!..
belediyede çalışıp yüksek maaş alıpda 4 senedir annemin mezarını yaptırmadı..ablamın maddi durumumun hiçde iyi olmadıgını bildigi halde kurbanda dana kesipte bir parça et götürmedi bu allahtan revamı !.. rabbim kabul edermi senin kurbanını??
anne mirası olan evde oturup hemde kiradan hak almak karı gibi milleti birbirine düşürmek izmirde oldugumu ögrendiginde korkudan bu kız terör estirecek evi başıma yıkar hesap sorar korkusuyla  söke ye kaçtıgın bu erkeklige yakış tı mı!.. sana yakıştımı!..
yazık yazık çok yazık !...insan hayattayken kıymet bilmeli acısına sevincine dokunabilmeli..bu dünyada hiç birimiz baki degiliz.yarın sana birşey oldugunda başın dara düştügünde hiç aklına gelmiyormu bu bizim deli kız ortalıgı yıkar.
bana birşey oldugunda ah vah tüh ya da kardeşim seni seviyorum demen bir anlam taşıyacak mı?? bir değeri kalıcakmı seni seviyorum'ların...

sözün bittigi yerdeyim... ne diyebilirim??
KÜÇÜK BİR NOT: sakın yanlış anlaşılmasın bu beni üzer..biliyorum ne hayatlar ve ne hikayeler var ama içim çok acıyor zoruma gidiyor bakıp büyüttügüm çocukların yigenlerimin sesini duyamamak kahrediyor beni ..rabbime sıgınıp dua edip hep şükrediyorum .şükürler olsun ki rabbim darda bırakmadı...belkide çocukları çok özledigimden bi veryansın dı bu ..

13 yorum:

  1. okurken inanamadım.. inanmak istemedim belki:( Allah herkesin kalbine güzellik versin..

    YanıtlaSil
  2. canım yazını okudum çok duygulandım gözlerim dolu dolu oldu abinin vefasızlığı anneni babanı kaybetmen
    hepimizin bir imtihanı var kimisinin imtihanı daha ağır yaradana sığın ondan sabır dile
    seni çok öpüyorum
    Allah'a emanet ol

    YanıtlaSil
  3. sa.Canım benim biliyormusun kaç kişi anlattıklarını yaşamıyor sayısını unuttum ama bizim derdimizden büyük ALLAHımız var..bu imtihan dünyası çabuk geçer,geçerde gerçek alemde RABBİMİZ doğrudan yana olacak amma akrabalarımda aynı durumlar var..eşi hasta zoraki aldığı arsayı mütahite verdi mütahit onu çarptı izini kaybetti çok ah alıyor neye yarar.RABBİM yar ve yardımcımız olsun ahirete kadar amin sevgiler..A.E.O

    YanıtlaSil
  4. tesekkur ederim canim...

    yaziyi okuyunca ayy tuylerim urperdi diyemedimm cunku yasanir oldu artik butur seyler ne sana mahsus, ne bana...
    benimde vardir cam kiriklarim bazen acitir, bazen sessiz sessiz bastirilmayi beklerler buda benim icin oyle oldu bi dokundu aciyi hissettirdi...

    YanıtlaSil
  5. canimmm... Rabbim sabir versin ve abinin gonlunu de yumusatsin ins. Icini bir guzel dokmussun, iyi olmus... Hayat hep boyle gitmez ya, elbet degisir. Allah yuzunu guldursun ve anneni babani rahmetle aniyorum.. ruhlarina fatiha ins... medinem

    YanıtlaSil
  6. Zaman zaman bütün kardeşler arasında oluyor böyle problemler. Umarım en kısa zamanda abin de hatalı olduğunu anlar da sen de yeğenlerine kavuşursun.

    YanıtlaSil
  7. Hayat zor gerçekten.Yaşadıklarınıza üzüldüm,umarım herşey yoluna girer,düzelir.Ben etrafıma baktığımda şunu görüyorum.Kimse tam anlamıyla rahat ve mutlu değil.Mutlu olabileceğimiz şeyler yaratmaya çalışmalıyız.En zoru hastalıklar,ölümler.İnşallah Allah abinizin aklını başına getirir en kısa zamanda.Sevgiler..

    YanıtlaSil
  8. merhaba üzüldüm :(

    umarım en kısa zamanda seni üzen şeyler ortadan kalkar herkes ahatasını anlar

    sevgiler

    YanıtlaSil
  9. Canım benim çok duygulandım.Geçici bir dünyada yaşıyoruz.İnsanlar sanıyor ki hiç ölmeyeceğiz.Ne gerek var ki bu geçici dünyada.Kalp kırmaya değer mi?Allah herkese uzun ömür versin.Maalesef erkek evlatlar hep bencil oluyorlar.İnşallah hatasını anlar.Sen kendini üzme zamana bırak biraz bakalım.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
  10. sevgili blogdaşlar hepinize teşekkür ederim.
    bazen abi kardeş görüyorum sarmaş dolaş birbirlerine düşkünler ve halerinden anlıyorlar neden diyorum neden? ben senin başını eğmedim beyaz gelinligimle çıktım çocuklarına sahip çıktım..bunu mu reva gördün ne den bu kadar sevgiden yoksunsun diye

    YanıtlaSil
  11. Canım ya içim acıdı zaten duygusal modum tavan yapmış gözlerim dolmadı direk ağlattın beni. Herşey yoluna girsin sevgi ve merhamet bu dünyada ki en güzel şey. Sen de üzülme ne olur bak ben üzüldüm bayıldım hastane koridorlarında aman sağlığına dikkat. Güzel haftalar güzel dilekler ver bizlere.

    YanıtlaSil
  12. Çok hüzünlü bir yazıydı,ben de okuyunca çok üzüldüm.Allah annen ile babana rahmet eylesin.Sana da sabır versin hayatım.Ben annemi 2 yıl önce kaybettim ama halen kabullenemedim.Hayatıma o varmış gibi devam ediyorum.(dr.lar ne derse desin bu hayalden vazgeçemiyorum) Annesi olmayanın babası olmaz derler ya bu da doğru,benim babam Allah uzun ömür versin sağ ama annemin kırkı çıkmadan evlendi:(Onun için hiç üzülme hayatta insan ne yaparsa kendi için yapmalı.Sevgilerimle

    YanıtlaSil
  13. teyze bn aymira bir dayım için üzülmene bile deymez canım sn kendi mutluluğunu düşün onlar sni hiç düşünüyomu sn onları hiç düşünme ve kendini ne olursa olsun üzme deymez onlara boşwer allah herşeyi görüyor allah onların yanına bunu bırakmaz hiç merak etme canım teyzeciğim ve ne olursa olsun bi onun için üzülme bunu okuyunca duygulandım haklısın ama deymazzzzzzzzzzz. tayzem

    YanıtlaSil

yorumlar: yalnız olmadığını bilmektir..değerlidir önemlidir.beni yalnız bırakmazsınız değil mi?

Haberler Haberler
Bumerang - Yazarkafe