1 Haziran 2016 Çarşamba

Toplum olarak psikolojimiz bozuldu..sıkıntılı süreç..

Merhaba sevgili blog dostlarım ve sevgili okuyucu!..Blog açtığım ilk yıllarda uyanır uyanmaz kahvemi yapıp blogun başına geçmekti ilk işim kim yorum yapmış,kimler neler yapmış merakı heyacanı ile,
Lakin şimdi sıralamam değişti canım ülkemde yaşanılanlar ,her gün bir acı yaşanılan bir acıda bile insanların bölünüp klavye başında birbirlerine girmesi patlayan bombalar tedirgin ve korkar bir halde yaşamak sanırım toplum olarak hepimizin psikolojisini bozdu.Sevinemiyoruz,gülemiyoruz gülsek sevinsek ertesi gün acıyla kavruluyoruz derken duygularımızda sarsıntı geçirmekte

Birde kendi yaşadığımız sıkıntı ve problemler eklenince günde 3 mevsimi yaşamak mümkün..,
kendi adıma konuşmak istiyorum kaçan bir çorabı tedbir alıp oje falan süreriz ya, biz onunla baş etmeye çalışırken birde bakarız ki öbür bacak boydan boya gitmiş:))

Karar vermekte zorlandığım akıl ve mantığım evet doğru olan bu derken yüreğimin hayır dediği zor bir süreçten geçiyorum.Bir yanda canımdan çok sevdiklerim ,bir yanda gurbet ,bir yandan düşünmem gerekenim oğlum..Sabah parçalı-bulutlu öğlen güneşli akşam gökgürültülü ve sağnak yağışlı olarak yaşıyorum..
Anlık paylaşım ve beğeni yapıp kaçıyorum sosyal medyada.Sevinçlerimi çok derin yaşadığım gibi üzüntülerimi de derin yaşıyorum. Günlerdir katlanmayı bekleyen çamaşırlar ,günlerdir balkonda boynu bükük yıkanmayı bekleyen bardak vb kafam dağınık olunca ve içsel olarak tadım kaçmış ve üzgünsem kolumu dahli kaldırasım gelmiyor.

Asla ufak ,tefek şeyleri sorun edip bunalıma ya da depresyona giren biri değilim cevremdeki insanları motive etmeyi ,sorunları dinleyip çözümler üretmeyi mesafeler uzak bile olsa buradan depresyona gitmiş arkadaşımı yönlendirip kahve içmeye göndermeyi başarıyorumda kendime gelince neden başaramadığımı inanın bilemiyorum..

Bundan sonra kısa bir ara mı vereceğim? yoksa blog yazmaya devam etmeyecekmiyim bu süreçte bende bilmiyorum.Bildiğim tek şey var ki!..bugüne kadar ciddiye almadığım bir varsayımın, bir olasılığın gerçek olmasının acı ve üzüntüsünü çok yoğun olarak yaşıyor olmam.
Maddi olarak hiç bir kazancım olmadı ama,manevi olarak öyle güzel şeyler kazandım ki  ,öyle güzel anılar biriktirdim ki kocaman bir ailem oldu.
Hakkımıızda hayırlısı...
Haberler Haberler
Bumerang - Yazarkafe