1 Haziran 2016 Çarşamba

Toplum olarak psikolojimiz bozuldu..sıkıntılı süreç..

Merhaba sevgili blog dostlarım ve sevgili okuyucu!..Blog açtığım ilk yıllarda uyanır uyanmaz kahvemi yapıp blogun başına geçmekti ilk işim kim yorum yapmış,kimler neler yapmış merakı heyacanı ile,
Lakin şimdi sıralamam değişti canım ülkemde yaşanılanlar ,her gün bir acı yaşanılan bir acıda bile insanların bölünüp klavye başında birbirlerine girmesi patlayan bombalar tedirgin ve korkar bir halde yaşamak sanırım toplum olarak hepimizin psikolojisini bozdu.Sevinemiyoruz,gülemiyoruz gülsek sevinsek ertesi gün acıyla kavruluyoruz derken duygularımızda sarsıntı geçirmekte

Birde kendi yaşadığımız sıkıntı ve problemler eklenince günde 3 mevsimi yaşamak mümkün..,
kendi adıma konuşmak istiyorum kaçan bir çorabı tedbir alıp oje falan süreriz ya, biz onunla baş etmeye çalışırken birde bakarız ki öbür bacak boydan boya gitmiş:))

Karar vermekte zorlandığım akıl ve mantığım evet doğru olan bu derken yüreğimin hayır dediği zor bir süreçten geçiyorum.Bir yanda canımdan çok sevdiklerim ,bir yanda gurbet ,bir yandan düşünmem gerekenim oğlum..Sabah parçalı-bulutlu öğlen güneşli akşam gökgürültülü ve sağnak yağışlı olarak yaşıyorum..
Anlık paylaşım ve beğeni yapıp kaçıyorum sosyal medyada.Sevinçlerimi çok derin yaşadığım gibi üzüntülerimi de derin yaşıyorum. Günlerdir katlanmayı bekleyen çamaşırlar ,günlerdir balkonda boynu bükük yıkanmayı bekleyen bardak vb kafam dağınık olunca ve içsel olarak tadım kaçmış ve üzgünsem kolumu dahli kaldırasım gelmiyor.

Asla ufak ,tefek şeyleri sorun edip bunalıma ya da depresyona giren biri değilim cevremdeki insanları motive etmeyi ,sorunları dinleyip çözümler üretmeyi mesafeler uzak bile olsa buradan depresyona gitmiş arkadaşımı yönlendirip kahve içmeye göndermeyi başarıyorumda kendime gelince neden başaramadığımı inanın bilemiyorum..

Bundan sonra kısa bir ara mı vereceğim? yoksa blog yazmaya devam etmeyecekmiyim bu süreçte bende bilmiyorum.Bildiğim tek şey var ki!..bugüne kadar ciddiye almadığım bir varsayımın, bir olasılığın gerçek olmasının acı ve üzüntüsünü çok yoğun olarak yaşıyor olmam.
Maddi olarak hiç bir kazancım olmadı ama,manevi olarak öyle güzel şeyler kazandım ki  ,öyle güzel anılar biriktirdim ki kocaman bir ailem oldu.
Hakkımıızda hayırlısı...

32 yorum:

  1. Öyle haklısınız ki... Ama bence yazmaya devam edelim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. istiyorum gayret edeceğim bunun içn

      Sil
  2. Merhaba,

    bende bu aralar yazmaya konu bulamıyorum. Aslında kafamda o kadar çok yazacak konu var ama ne bileyim içimden gelmiyor bir türlü. Diğer bloglara bakınca haftada 3-4 paylaşım yapanları adeta kıskanıyorum. Geçici bir süreçtir diye kendimi avutuyorum ama dediğiniz gibi toplum olarak yaşadıklarımızı bir kenara itip lay lay lom yaşayamıyoruz artık. Her şeyden hafif kabak tadı almaya başladık, kendi hayatımızdaki pozitif olaylara bile kalpten sevinemez olduk. Biraz çekilip dinlenmekte fayda var, umarım en kısa zamanda bunu da atlatıp yüksek enerji ile aramızda olursunuz...

    Sevgiler <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. insanların acı ve sevinç kavramları farklı genelde hep yüksek enerji ile dolaşırım ama .söz konusu sevdiklerim olunca

      Sil
  3. Terzi kendi söküğünü dikemezmiş. Sanırım seninki de böyle bir şey.Yaşadığımız ortamlar çok doğal değil ayrıca. Bunlar da bizi bunalıma götürüyor. Biriktirdiğimiz güzel anıları ve ailemizi düşünürsek bu çıkmaz sokaktan kurtulabiliriz bence.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bunalımda değilim ama ,enerjim çok düşük hiç bir şey gelmiyor içimden ruhaniyet çalkantısı

      Sil
  4. Ben bloğa ara vermiştim ama üstüste yaşanan acılar beni blog dostlarımla paylaşım yapmaya yöneltti. Burası bana iyi geliyor ve biliyorum ki ben de birilerine iyi geliyorum. Sizi bilmem ama kendi adıma dedim ki " burayı ıssız bırakmak yok , madem güzellikler paylaştıkça çoğalıyor , durmak yok , devam !"

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet aslında burası da bana iyi geliyor

      Sil
  5. dilerim tüm sorunlarınız düzelir ve tekrar dönersiniz aramıza son zamanlarda toplum sal bir depresyon var sanırım hepimizde

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sorunlar düzelse bile en sevdiklerimden uzakta olacağım artık buda beni çok üzüyor :(

      Sil
  6. Millet olarak ciddi sorunlar yaşıyoruz evet, şahsi sorunlarımız ise tuzu biberi. Bazen katlanamayacağımızı, bazen hiç bunların altından kalkamayacağımızı düşünüyoruz. Ama gerçek şu ki, nasıl olursa olsun hayat devam ettikçe biz bunlara katlanmak zorundayız. Madem katlanacağız madem yaşayacağız bunu en iyi en kaliteli şekilde yapmak bana doğru geliyor.
    Yazı yazmak benim için terapi gibi. Bazen pc başına oturacak halim bile olmuyor kabul ediyorum ama kendime "iyi hissedeceğin şeyleri yap" telkini işe motive uygulamaya çalışıyorum. Artık elimden ne kadarı gelirse...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok haklısınız ama ,bazen bir noktada kitlenebiliyorsunuz ben kendimi motive eden biriyim inanın

      Sil
  7. Kalben hep aynı duyguları yaşıyoruz kuzum inan ara ara kopup yine burada birbirimizle buluyoruz teselliyi paylaşmanın güzelliğini, sevgiyle güzelliklerle kal canım öpüyorum.

    YanıtlaSil
  8. Sizi üzen şey neyse umarım bir an önce refaha kavuşursunuz.İyi haberlerinizi almak dileğiyle...

    YanıtlaSil
  9. memleketin hali hepimizin canını sıkıyor.ama bence bırakma.kısa bi ara sonra gel yine.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. taşınma işim var zaten o düzene girsin dönerim inşallah

      Sil
  10. Sevgili Funda
    Elinde kahve keyifle blog yazılarını yazmak sana eğer huzur, mutluluk heyecan veriyorsa yazmayı hiç bırakma derim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. vermez mi ablacım hiç ama sonu belli olmayan bir akibetin içindeyiz internetimin olup olmayacağını bile bilemiyorum o yüzden :(

      Sil
  11. Zaman zaman insan geri çekilmek istiyor. Sıkılıyor, bıkıyor, yoruluyor insanlardan. Bende de olur. Ama blog evimin bir odası gibi. Çok az yorum geldiği zamanlar da bile bırakmak içimden gelmedi onu. Bence derin bir nefes al devam et. Dediğin gibi gündem berbat, dipsiz bir kuyuya çekiliyoruz sanki. Ben çocuklarım için cidden endişeliyim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bende endişeliyim evet az değil hiç yorum gelmediğinde bile bırakmadım ben blogumu ama çok farklı bir akibetin içindeyim internetim olur mu ? olmaz mı bilemiyorum o yüzden şu an ben bile bilemiyorum ne olacağını :(

      Sil
  12. Zaman zaman benzer duyguları yaşıyorum. Gelgitler oluyor. Toparlıyorum sonra... Gönülden bir insallah diliyorum uzun sürmemesi için. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. uzun sürmez bendeki gelgitler ama ,bu seferki çok başka ilerleyen zamanlarda belki anlatırım

      Sil
  13. Zaman zaman hepimiz ayni dusuncede oluyoruz emin olun
    www.pastaname.com

    YanıtlaSil
  14. bence hiç bırakmamalısınız devamını bekliyoruz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. güzel düşünceniz için teşekkür ederim

      Sil
  15. Çok haklısınız .Bazen bu tip psikolojik sorunlar hepimiz yaşıyoruz.Belli süre sosyal hesaplardan uzak kalmak iyi geliyor.Ama süreyi çok uzatmadan.Tekrar yaşam enerjinizi yakalamanız dileğiyle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bendeki farklı bir sıkıntıyla beraber verdiğim karardı nasipten öteye köy yok

      Sil
  16. Zaman zaman hepimiz bir araya ihtiyaç duyuyoruz. Ama bloglarimiz da çok degerli. Bence biraz ara ver beynini dinlendir gel. Hemen karar verme canim.

    YanıtlaSil
  17. evet blogum benim bebeğim gibi geleceğim

    YanıtlaSil

yorumlar: yalnız olmadığını bilmektir..değerlidir önemlidir.beni yalnız bırakmazsınız değil mi?

Haberler Haberler
Bumerang - Yazarkafe